გიორგი წამალაშვილი

გიორგი წამალაშვილის შესახებ ბევრი არაფერი ვიცი გარდა იმისა, რომ კარგი და საინტერესო პიროვნებაა, ძალიან კარგი ხმა და სმენა აქვს.
მთლად უსიტყვო პოსტიც რომ არ გამოვიდეს, მოკლედ მოვყვები, თუ როგორ გავიცანი იგი.
2011 წლის 2 აპრილს, ეკეკეს ჰქონდა დაბადების დღე. აღარ ჩავუღრმავდები თუ როგორ ამოვიდა ქეთი ჩემთან, როგორ გამოვიპრანჭეთ, გაჯები გადავისვ-გადმოვისვით და ნინის შესახვდერად წავედით. არც იმაზე გავამახვილებ დიდ ყურადღებას, რომ ტაქსის გაჩერება გვინდოდა, მაგრამ ვერ მოვახერხეთ, ამიტომ ქეთი ერთ ტაქსს გაეკიდა. ამ კაცმა, ორი წუთი მადროვეთ, აგერ ფარშს ვიყიდი და რა პრობლემაა, სადაც გინდათ იქ წაგიყვანთო. ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ ნახევარი საათი გვაწუწუნა 5 ლარად გაგვიყვანეო, არადა სხვა 3 ლარსაც არ გამოგვართმევდა. მოკლედ, ნახევარი საათი გვალოდინა, არადა ხომ გვითხრა, ორ წუთში მანდ ვიქნებიო. ამ ჭკვიანმა ზუსტად იქ გააჩერა ტაქსი, სადაც მანქანები გადი-გამოდიოდნენ. სიგნალებით აგვიკლეს. მოკლედ, მოვიდა ტაქსტისტი და წავედით. ბევრი რომ აღარ გავაგრძელო – დავიკარგეთ. მთელი ავჭალა მოვიარეთ, რამდენიმე დაუზარელი ადამიანის დახმარებით, ძლივსძლივობით მივაგენით ეკეს სახლს.
რომ მივედით, ჯერ კიდევ არ იყვნენ ბავშვები მოსულნი, ამიტომაც სუფრას არ მივსხდომივართ პირდაპირ და ეკეს ოჯახის წევრების გაცნობას შევუდექით. ამ გაცნობა-გამოცნობაში კი მოვიდა ყველა და მაგიდასთან ადგილებიც  შეივსო. წავიდა ქეიფი… შენ გენაცვალე, შენი ჭირიმე, შენ გაიხარე, ალავერდით შენთან ვარ და ა.შ.
ყოველ ხუთ წუთში, ვინმე “კონსერვატორიის ბიჭს” კითხულობდნენ ჩვენი ბიჭები. ეკემ  გადაურეკა. გაირკა, რომ ხუთ წუთში ჩვენთან იქნებოდა. ასე 30 წელს გადაცილებულ მამაკაცს ველოდი. შემოსასვლელის კარი  რომ მიჯახუნდა, ბიჭები ფეხზე წამოდგნენ, მისასალმებლად. ჩვენ კი, ხუთი გოგო, ერთმანეთის მიყოლებით ჩამწრკივებულნი, ხმის ამოუღებლად ვისხედით და ველოდით. კარში ბიჭი შემოვიდაა… ახალგაზრდა, სიმპატიური, ქერა და მწვანეთვალება. კარგი სალამი მოგვცა ყველას და ეკეს გადაეხვია. ყველამ გავიცანით, გიორგი ერქვა, ერეკლეს ბიძაშვილი აღმოჩნდა.

თავიდან კი ვიფიქრე, ალბათ მისი გარეგნობის გამო ანიჭებენ მას ასეთ დიდ ყურადღებას-მეთქი და ამ აზრზე დავრჩებოდი მის მერეც, რომ არა, ერეკლეს გიორგისადმი თხოვნა, ერთი შენებურად გვიმღერეო. რომ გითხრათ, დიდად მოვემზადე და გულისყურიც კი მოვიმარჯვე მოსასმენად-მეთქი, დიდად მოგატყუებთ. გასაოცარსა და ასაჟიტირებელს არ ველოდი. ეკემ გიტარა მიუტანა, მანაც ჩამოუსვა სიმებს ხელის თითები და…

კონსერვატორიის ბიჭმა ხმა ამოუშვა- იფ, იფ, იფ… არამარტო გოგონები, ბიჭებიც კი განაბულად ისხდნენ და დიდად კმაყოფილი სახეებით შესცქეროდნენ გიორგის.

ძალიან მიხარია, რომ კიდევ ერთი ნიჭიერი ადამიანი შეემატა ჩემი ნაცნობების სიას. რადგანაც ძალიან კეთილი და გულისხმიერი ვარ, ამიტომაც გადავწყვიტე, რომ თქვენთვისაც გამეზიარებინა ის ბედნიერება და სიამოვნება, რომელიც მისმა მოსმენამ მომანიჭა.