Skip to content

მა, ყველაზე მეტად მენატრები

February 15, 2011

ყველაზე მეტად მენატრები.

თვალის, თმისა და კანის ფერი არ მახსოვს, არც თითების ფორმა, შენს გარეგნობად თვალწინ ვერასდროს ვხედავ ნათლად.
მხოლოდ ერთი-ორი მოგონება თუ შემომრჩა, სადაც შენ ხარ, მათაც ძალიან სათუთად და იშვიათად ვიხსენებ, მეშინია ერთ დღესაც არ გახუნდეს.
ხშირად მიფიქრია, მთელ ცხოვრებას დავთმობდი, ოღონდ კიდევ ერთხელ მენახე, მხოლოდ ერთხელ. შენთან მეჭორავა, მომეყოლა ჩემი ამბები, დამენახა შენი თვალებიდან, ულამაზესი და უთბილესი მბრწყინავი თვალებიდან თუ როგორ ამაყობ ჩემით, მხოლოდ ერთი საათით, ან თუნდაც 5წუთით, მართალია ვერ მოვახერხებდი ბევრი რამის მოყოლას, მაგრამ სულ არაფერს მირჩევნია.
ბავშვობაში ხშირად ვფიქრობდი, რაც შეიძლება კარგი გამეკეთებინა, რომ შენ სამოთხიდან ჩემით გეამაყა და გეთქვა, „მე შენით ვამაყობ“. მხოლოდ ერთი ფრაზა, ერთადერთი.
როდესაც გიხსენებ, ან შენს სახელს ვამბობ, სულ ცრემლები მადგება თვალებზე, ხშირად თავის შეკავებაც მიჭირს, ძალიან მიჭირს.
რთული და სასტიკია ცხოვრება.
მეც მინდა მყავდეს ადამიანი, რომელსაც მივეყრდნობი, რომლის იმედიც მუდამ მექნება, არასდროს არაფრის არ შემეშინდება, ყოველთვის წყანარად ვიქნები და როდესაც ვინმეს ზედმეტი მოსდის, არ ვფიქრებდი, ახლა ცოცხალი რომ იყო, რა კარგად დამიცავდი და  არავის არაფერს გააბედინებდი-მეთქი.
ოჯახში შენზე არავინ საუბარს, არასდროს. თითქოს ტაბუ დადებული თემა იყო.
ვხვდები, რომ მტკივნეული ხარ ყველასთვის.
ყველა იცი, რა კარგად საუბრობს შენზე?  სულ ამბობენ, რა კარგი კაცი იყო, როგორი კარგი ადამიანი, თქვენზე მზე და მთვარე ამოსდიოდა, არ შეიძლებოდა ეგეთი კაცის ამ ქვეყნიდან წაყვანაო. იმდენჯერ მიცდია თავის შეკავება, მაგრამ არადროს გამომდის.
ძალიან მაკლიხარ, ზედმეტადაც კი!
ახლა ჩემთან რომ იყო, ჩემზე ბედნიერი ადამიანი ნამდვილად არ იქნებოდა. გეფიცები, ყველაფერ წმინდას და ძვირფასს ვფიცავარ.
მიყვარხარ, უზომოდ და უდოზოდ!
ჩემს გულში მუდამ იცოცხლებ, არასდროს დამავიწყდები, არასდროს.
33 Comments leave one →
  1. February 15, 2011 7:19 pm

    ძალიან ვწუხვარ, ნაცნობია ეგ საშინელი განცდა, მაგრამ ვერ მივხვდი ვის ეძღვნება ეს წერილი.😦

  2. February 15, 2011 8:47 pm

    მამას, ალბათ, არა?კარგი პოსტი იყო…🙂
    კაი ტიპი ჩანხარ😉

    • May 6, 2011 1:43 pm

      ენია, მამას ეძღვნება. დიდი მადლობა.. ))

  3. February 16, 2011 11:58 am

    ვაიმე მაცი შემძრა და დამბურძგლა,
    ძალიან კარგი ხარ, დადდებითო შენ :):*

    • May 6, 2011 1:44 pm

      კიწუნიკა, ნუ შეგძრავს. აი, უბრალოდ არ უნდა “დაგგრუზოს”.
      მშვენიერო შენ.. ძალიან..❤

  4. February 16, 2011 12:50 pm

    maaaac madloba sayvarelo :* :*

  5. February 17, 2011 9:46 pm

    Momewona🙂

  6. February 18, 2011 5:10 am

    რა მოგეწონა? : ს

  7. February 18, 2011 12:15 pm

    posti🙂

  8. February 18, 2011 12:28 pm

    აა, გასაგებია. :*
    გმადლობ. :*

  9. February 18, 2011 1:53 pm

    da aba raze unda damewera, ver mivxvdi🙂

  10. February 18, 2011 4:25 pm

    არა, მე ის გამიკვირდა, რომ დაწერე მომეწონაო.. ცოტა უცნაურად მომეჩვენა, ვიღაცას ჩემი განცდები რომ მოსწონს. : ))

  11. February 18, 2011 6:45 pm

    რამდენი გგოგო გაიზარდა უმამოდ😦

  12. February 26, 2011 7:58 pm

    მსგავსი განცდები, ფიქრები და პოსტები მეც ბლომად მაქვს… ღმერთმა ნათელში ამყოფოს.

    პ.ს. აქამდე არ ვიცოდი შენი ბლოგი. მომწონს🙂

  13. February 27, 2011 4:54 pm

    ჯუნა, ძალიან დიდი მადლობა.

  14. May 6, 2011 2:00 pm

    ვაიმე მაცი არ ვიცოდი,ძალიან ვწუხვარ..ღმერთმა გაგაძლიეროს :*

    • May 6, 2011 4:21 pm

      ნი, გაიხარე, ჩემო საყვარელო. :* დიდი მადლობა თბილი სიტყვებისთვის. :*

  15. April 1, 2012 8:56 pm

    mec am mdgomareobashii varr da mesmiss shenii ;(;(;(

    • April 2, 2012 12:50 pm

      ძალიან სამწუხაროა.. ვიზიარებ. =*

  16. June 10, 2012 5:17 pm

    რაღაცნაირად მეც შემძრა, ეტყობა როგორი გრძნობებითაც არის დაწერილი. ეს ყველაფერი ჩემ თავზე წარმოვიდგინე და..

    • July 15, 2012 6:29 pm

      არ იფიქრო, არც წარმოიდგინო.. არ გინდა!

  17. July 15, 2012 9:01 pm

    ახლა წავიკითხე მაააც :((( რა მტკივნეულია :((((

    • July 16, 2012 8:07 am

      ჯესი..❤ :*

      • July 16, 2012 8:09 am

        გენაცვალე მააც, ღმერთმა სულ კარგად გამყოფოს შენ და ყველა შენი ახლობელი და კიდე ძალიან ძალიან დიდი ხანი აღარ დაგეკარგოს საყვარელი ადამიანი

        • July 16, 2012 8:12 am

          დიდი მადლობა,ჩემო ძალიან კარგო ადამიანო! ძალიან მიყვარხარ და მეც ანალოგიურს გისურვებ! არასდროს განგეცადოს ახლობლის დაკარგვით მოყენებული სევდა, ტკივილი და მონატრება!❤ :*

  18. September 21, 2012 9:17 pm

    meec guli mtkiva..titqos ise vigrzeni da vifiqreee rom chemi azrebi dauweria vigacas….cremlic ki momadga tvalzee…mec zalian menatrebaaa mama..

    • September 22, 2012 10:29 am

      ძალიან ვწუხვარ, გვანცა. ((

  19. September 21, 2012 9:20 pm

    ადამიანთა სევდა..
    სევდა?ეს ხომ ყველა ადამიანს აწუხებს,სევდა ხომ,ჩვენი ცხოვრების თანამგზავრია.
    -რა არიას სიცოცხლე?
    -სიცოცხლე სევდა არის,ადამიანად ყოფნის სევდა.
    -სიკვდილი?
    -სიკვდილიც სევდა არის ადამიანად არყოფნის,
    სევდა?მაშინ როგორ შეიძლება ?:ადამიანი სევდის გარეშე?ეს ხომ,წარმავალია ყველა ადამიანს შორის,მაშინ რა არის,სიხარული?ან სიცოცხლე ან ისევ სიკვდილი..,მაგრამ ამას მემგონი მნიშვნელობა არააქვს ,სიცოცხლეს სიკვდილს ორივეს სევდა ახლავს თან,მაგრამ მემგონი სიცოცხლის სევდა ჯობია,რადგან მე პირადად გამოცდილი მაქვს და როცა მკვდარია გაიხედავ ფანჯარაში ელოდები ელოდები,მაგრამ ის არსად ჩანს ,გაჰყურებ ზეცას რომელზეც გინდა იმ ადამიანის სახე გამოანათოს რამე გითხრას ხმა გაგაგონოს ,დაგარიგოს,ჩაგიკრას გულში ,დაგიცვას ,აგაცდინოს ხიფათს და რაც მთავარია მაგრად , მაგრად ჩაგიკრას გულში ხელი არგაგიშვას და გითხრას შენ მარტო არახარ მე, სჰენტან ვარ,მაგრამ არა ეს ფიქრები ეს ოცნებები ეს სევდა ,მხოლოდ მე მეკუთვნის ,სევდაზე ხომ ყველას უჭირს საუბარი და გამონაკლისი არც მე ვარ.,
    მაგრამ არამარტო ეს სევდა აწუხებს ადამიანს არამედ ამის შემდეგაც უნდა ელოდოს ცხოვრების დარტყმებს დაბრკოლებებს,როცა დაბრკოლებაა გინდა განიტვირთო ხანდახან მღერიხარ კიდეც მაგრამ ამდროს მაინც,სამი იარა გულზე გესობა როგორც ეკალი,წარსულზე ფიქრი ,აწმყოში კი როცა გადავიხედავთ არაფერია ისეთი ,რომელიც მოგვცემს შვებას ,ყველაზე ცუდი კი ისარის,რომ მომავალზე ფიქრებს არავინ გიზიარებს
    „წუთია წუთის ქვეყანა ,წუთის წუთობით იწვება ზოგი ლხინისსა თამაშსა ,ზოგიც უცეცხლოდ იწვება“
    უცეცხლოდ ხომ ისევ სევდიანი ადამიანები ვიწვებით ,ესეგი ყველა გზა ,ყველა ხსნა ადამიანში არის სევდა,ზოგი დროს ატარებს ,ზოგიც კი ისე ჭკნება როგორც გაუხარებელი კოკორი,ზოგი დნება როგორც სანთელი დარდისაგან სევდისაგან ,ადამიანში სევდა ბუდობს სადგურობს სახლს იკეთებს ჩვენს გულებში ხან სიხარულის ხან ტკივილის,
    ამ ყველაფერს მხოლოდდა მხოლოდ ჩვენ განვიცდით რომელსაც ვერც ავღწერთ და ვერც ვიტყვით ,რადგან სევდა ენით,არითქმება ის ჩვენს გულში დუღს,გვტანჯავს გვაჭკნობს და ბოლოს სამუდამოდ გვმარხავს…

  20. March 18, 2013 10:56 pm

    mama mec agar myavs mesmis sheni da dzaan kargi adamiani xar rom mamas afaseb da mamasheni exla mjera ro shenit amayobs ;( sashineli grdznobaa roca mshobels kargav exlac ver movdivar azze , dgeebi gadis mtkiva da mit ufro menatreba dzalian miyvars mamachemi dzalian ;(

    • March 22, 2013 4:39 pm

      რთულია და განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ამ ყოველივეს იაზრებ.. მე ხუთი წლის ვიყავი, მეტკინა, თუმცა ისე ვერ გავიაზრე, როგორც მოზრდილ ასაკში.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: